Hoe de passie begon

Foto BallooHet was in 1994, toen onze eerste Berner haar intrede deed. Haar naam was Valeria Balloo von Amjar, een prachtig teefje, die niet wij hadden uitgekozen, maar zij ons.

Balloo groeide uit tot een mooie Bernerdame van ongeveer 50 kilo en 68 cm hoog. Geen teefje waar we een nestje mee konden fokken. Maar wel een teefje die ontzettend lief was, trouw en waakzaam. Ze had een superkarakter en was altijd oplettend, zeker naar de kinderen. Ze had gewoon alles wat je van een Berner Sennenhond verwacht. In juli 2003 werd ze ziek en hebben we haar moeten laten gaan. Diagnose MH, een erfelijke kanker en doodsoorzaak nummer 1 bij dit mooie ras. Maar na een aantal weken en het vreselijk missen van je maatje, ga je toch weer denken aan een nieuwe hond.

Het moest weer een Berner worden, als je eenmaal aan dit ras begint, ben je nu eenmaal besmet met een ongeneeslijk virus. Maar niet zomaar een pup, na wat te hebben gezocht en spitwerk in stambomen, kwamen we terecht in Apeldoorn bij de kennel Von Ramac. Er waren daar nog twee teefjes beschikbaar en al gauw was de keuze gemaakt. Weer niet door ons, maar door de pup die voor onze voeten, op haar rug ging liggen. Een pup die niet was gekozen door anderen, omdat ze Asymmetrisch getekend was, maar dat voor ons totaal niet uitmaakte.

Vera Luna Von Ramac werd haar naam en op 11 september 2003 heb ik haar opgehaald. Een voorbeeldige pup, ze kwam zindelijk binnen, heeft nooit iets gesloopt en was heel leergierig. Luna groeide op tot een mooie Bernerdame. En dat gaf voor mij de doorslag om met haar wat shows te gaan lopen. Hier behaalde ze, ondanks haar scheve tekening, mooie resultaten. De gezondheid en ouderdom in haar afstamming was voor ons de reden, dat ze die door moest geven aan haar nakomelingen. En zo na een jaar van zoeken, naar een geschikte reu, kreeg zij in juni 2005 haar eerste nestje. Er werden 9 pups geboren, waarvan er één is gebleven. Amore Vaya Mareen Da Luna Chiara, dochter van Luna en Dino v.d. Hohen Linde. Dino was een reu uit Duitsland met in zijn lijn een gemiddelde leeftijd van 12 jaar. Luna heeft het jaar daarna nog een nest gehad van 12 puppy’s.

Ook Vaya voldeed aan onze verwachtingen. En kreeg in juli 2008 haar eerste nestje. Ze werden geboren d.m.v. een keizersnede en we hadden 7 prachtige pups. En ja hoor, weer bleef er één plakken. Deze was voor onze dochter, Lisa, toen 12 jaar en leed aan botkanker. Dit werd Cara Eskarne Dali, maar Lisa noemde haar Ibba. Ibba is onze jongste telg, ondeugend, maar ontzettend lief.

Luna heeft in maart 2009 nog een derde en tevens laatste nest gehad. En Vaya haar tweede en tevens laatste nest werd geboren in augustus 2009. De toekomst is voor Ibba, maar dat is nog ver weg. Ons motto is: om te proberen een zodanig gezond mogelijke combinatie te maken en hopen dat dit mooie ras weer oud mag worden. Niet om het ras te vermeerderen, maar verbeteren!

Roos